Op veel werven, in garages en in ateliers speelt de radio de hele dag mee. Tussen de nieuwste singles en het weerbericht door wordt er gezaagd, gesjouwd, geknield en geklommen. Wie zo’n dag acht of negen uur volhoudt, merkt aan het eind vooral twee dingen: hoe de kleding zat en hoe de voeten aanvoelen. Comfort is op het werk dan ook geen detail, maar bepaalt mee hoe fris je de dag uitkomt.
Kleding die meebeweegt
Werkkledij is de afgelopen decennia sterk veranderd. Waar vroeger een stijve overall de standaard was, kies je nu uit broeken met rekbare stof, jassen met ventilatie onder de armen en truien die warm houden zonder dat je erin wegzweet. Dat maakt een verschil voor wie de hele dag bukt, reikt en tilt. Een broek die bij elke knieval in de knieholte trekt, of een jas die omhoog kruipt bij het werken boven je hoofd, kost op termijn energie en zorgt voor ergernis.
Een goede broek heeft zakken op plekken waar je ze echt gebruikt, zoals een zak voor de duimstok of het potlood en versterkte kniezakken waarin je kniebeschermers steekt. Bij een jas let je op de lengte aan de achterkant, zodat je rug bedekt blijft als je voorover buigt. En wie veel buiten werkt, heeft baat bij stof die wind en een bui tegenhoudt maar wel ademt.
Laagjes in een wisselend klimaat
Het Belgische weer zorgt ervoor dat een werkdag vaak fris begint, ‘s middags opwarmt en dan weer afkoelt. Wie ‘s ochtends naar het weerbericht luistert, weet dat één dikke jas zelden de oplossing is. Beter werkt een systeem van laagjes: een ademend shirt, een fleece of trui en een jas die wind en regen tegenhoudt. Zo trek je iets uit als het warm wordt en weer aan als de wind aantrekt.
Wie zijn werkkledij op die manier samenstelt, is beter voorbereid op een seizoen als de herfst, waarin de temperatuur op één dag flink kan schommelen. Werkt je werkgever met een vaste set kledij, dan loont het om te vragen of er ruimte is voor een extra tussenlaag. In België moet een werkgever werkkledij in principe kosteloos voorzien en voor het onderhoud zorgen, tenzij een cao er andere afspraken over maakt.
De opmars van de veiligheidsschoen in sneakervorm
Ook bij schoenen is er de laatste jaren veel veranderd. Lang was een veiligheidsschoen een zware, stugge kist die vooral beschermde en weinig comfort bood. Tegenwoordig zijn er veiligheidsschoenen die eruitzien als een sportschoen, met een lichtere zool en een soepeler bovenwerk. Ze voldoen aan dezelfde Europese norm, EN ISO 20345, en hebben dus net zo goed een beschermende neus die getest is op een klap van 200 joule.
Voor wie veel stapt of de hele dag rechtstaat, kan een lichtere schoen een groot verschil maken. Onder de noemer werkschoenen sneakers vind je modellen in verschillende veiligheidsklassen, waaronder S3. Dat is belangrijk: een sportieve look zegt niets over de bescherming. Kijk dus altijd naar de klasse op het label en stem die af op je werk. Een S1P-schoen heeft een zool die beschermt tegen doorboring, maar voor die klasse is een waterafstotend bovenwerk geen vereiste. Werk je veel buiten in de regen, dan is een S3-model met waterafstotend bovenwerk en geprofileerde zool een betere keuze.
Zo kies je wat bij je past
Pas schoenen bij voorkeur aan het eind van de dag, wanneer je voeten iets dikker zijn, en doe dat met de sokken die je ook tijdens het werk draagt. Let op de ruimte rond je tenen: die mogen de neus niet raken, ook niet als je door je knieën gaat. Bij kledij is het verstandig om bij het passen echt te bewegen. Ga door je knieën, steek je armen omhoog en buig voorover. Wat dan trekt of knelt, gaat na een volle werkdag zeker storen.
Een werkdag wordt er niet korter op, maar met kleding en schoenen die goed zitten, kom je er wel een stuk aangenamer door. Of de radio nu een nieuwe single of het weerbericht brengt.
